بهر چه ساغر طرب درفکنم ، دریغ من

راغ و زغن به بوستان نغمه سرای روز و شب

من که چو بلبلم چرا در حزنم ، دریغ من

جام مراد سفلگان پر ز می نشاط و من

من که نه این چنین بدم بهر چه این چنین شدم

من چه کسم خدای را کاین نه منم ، دریغ من

بوالحسن است شاه من ، کوی رضا پناه من