دردا و دریغاکه چنان گشتی بی برک

هرگز نشود خالی از دل محن من

از رنج تو لاغر شده ام چونان کاز من

تا بر نشود ناله نبینی بدن من

کاز بافتهء خویش نداری کفن من

بسیار سخن گفتم در تعزیت تو

آوخ که نگریاند کس را سخن من