بس که پوباکشت ازآن سوفکرت جویای من

چون به پشت آسمان پیما برآمد پای من

آسمانی گشت طبع آسمان پیمای من

عاقبت هم خود به سوی آسمان پویا شدم

عاقبت این دل مرا چون خویشتن شیدا نمود

اینت فرجام هوس های دل شیدای من

گردل اندر وای بودم نک تن اندر وا شدم