که لذتی نبرم زین حیات ناموزون

وگر بخواهد نعش پسر ز زندانبان

پدر به زندان گردد بدین گنه مسجون

مرا ز نیستی و مرگ بیم و وحشت نیست

چه تندرست و چه بیمار، پیش دیده من

خوش است مرگ، چو لیلی به دیده مجنون

برابر است مرا فکر زندگانی و مرگ