نه از یکی متنفر، نه بر یکی مفتون

چه تندرست و چه بیمار، پیش دیده من

خوش است مرگ، چو لیلی به دیده مجنون

برابر است مرا فکر زندگانی و مرگ

جهان به دیده من گلشنی است رنگارنگ

حیات در بر من نعمتی است گوناکون

ولی چو از پس یک عمر، بایدم مردن