همی به خواب من آیند هر شبم اکنون

نشد یقین و، مسلم نداشت ذوق سلیم

که روح آدمی و نفس چند باشد و چون

بساکسا که بمردند و رفته اند از یاد

چه حکمتی است که بینیم ما به عالم خواب

بسی مثال که باشد به راستی مقرون ؟

به کودکی ز جفای مربیان ، بودم