این گمانی بود زیرا کز خموشی درفتاد

کانچنان حیلت نباشد هیچگه با متقین

این چنین خواندم که هرگز با حسودان درمپیچ

کاتش تیز حسد سوزد حسودان را یقین

آتش کید حسودم در دل و جان و جبین

چیست برهانی ازین محسوستر کامروز من

در میان دوزخم وان قوم در خلد برین