کان بقعه بهبشی بود برین

صد چین و شکنج افکند نسیم

از رشک ، برابر وی مشک چین

زی بقعت کوهی یکی برای

بر ساحت بردی ببر سلام

کآن برد و سلامیست دلنشین

وز چشمه زنگیش نوش کن