زان سپس ده یازده سال دگر نومید زیست

کش به جز حرمان نزاد از آن شهور و آن سنین

سال فردوسی به هفتاد یک انجامید و ساخت

هفت باغ دلگشا چون هشت خلد دلنشین

هم به نومیدی روان شد جانب خلد برین

مرگ برهاندش ز محنت وین هنر دارد جهان

کاندرو پاینده نی ، رنج و غم و آه و انین