دارد از پی سرنوشت غز وتاتار لعین

گرچه خورد از گنج خویش و برنخورد از رنج خویش

لیک ماند ازخویش گنجی بی عدیل و بی قرین

بی گمان دانسته بود از پیش کایرانی گروه

وتن مصائب از پس مرگش پدید آمد درست

زانکه بود او را دل اندر قبضه ی روح الامین

دور تورانی رسید و دور ایرانی گذشت