بی نسب مردم به قرآن و به دین آوبختند

زانکه بود او را دل اندر قبضه ی روح الامین

دور تورانی رسید و دور ایرانی گذشت

وز سیه بختی شکار بوم شد باز خشین

تا شدند از فر دین جای ملوک اندر، مکین

خاندان های ملوک آربانی را ز بن

برفکند آسیب آنان چون دمنده بومهین