با تو بدکردند و قدر خدمتت نشناختند

این مغانی می که با بیگانگان کرد این چنین

ای مبارک اوستاد ای شاعر والانژاد

ای سخن هایت به سوی راستی حبلی متین

آزمندان بخیل و تاجداران ضنین

نک تو برجا بانگ زن مانند شیر مرغزار

و آسمان از هم دریده روبهان را پوستین