همچنان کز جامه ، شوخی بسترد زخم کدین

باش تا پیدا کند گوهرنژاد پارسی

وز هنرمندی سیاهی ها بشوید زین نگین

محنت ده قرنش از کژی به پالاید روان

خصم ایران را گرو ماند دل اندر بند غم

راست چون انگشت « ازهر» در میان زولفین

این قصیده ارمغان کردم به نام شهریار