درویش را نباید پیش ملک هیاهو

مرجان اشک سفتم راهش به مژه رفتم

رفتم فراز وگفتم دیوانه وار، یاهو

گفت این روش نیاید برگرد کاین نشاید

گفتم رخ نکویت بازم کشید سویت

شد ز آفتاب روبت این ذره در تکاپو

هرسو که آفتابی است ذرات را شتابی است