میان داغ نبشته که نحن نزلنا

چه خیره می نگری در رخ من ای برنا

مگر که در رخمست آیتی از آن سودا

مگر که بر رخ من داغ عشق می بینی

هزار مشک همی خواهم و هزار شکم

که آب خضر لذیذست و من در استسقا

وفا چه می طلبی از کسی که بی دل شد