وانکس که کرد کار ادارات دولتی

سوزد به نار، هیکل چون پرنیان او

وانکس که با عمامه سر موی سرگذاشت

مندیل اوست سوی درک ریسمان او

سوزد به پشت میز جهنم روان او

وانکس که شد وکیل وز مشروطه حرف زد

دوزخ بود به روز جزا پارلمان او