خوش است گنج خیالت در این خرابه ما

وفا چه می طلبی از کسی که بی دل شد

چو دل برفت برفت از پیش وفا و جفا

به حق این دل ویران و حسن معمورت

غریو و ناله جان ها ز سوی بی سویی

مرا ز خواب جهانید دوش وقت دعا

ز ناله گویم یا از جمال ناله کنان