کرده چون شاپور شاهنشاه ، شهرش را به پای

بر سرگور حکیم و شاعر دانای او

ای دریغا شهر نیشابور و آن ریوند پاک

کاذر برزین فروزان گشت از رستای او

خفته چون خیام شخصی پاک در صحرای او

هست در چشمم به از این گنبد پیروزه فام

پهنه بجنورد و آن پیروزه گون الگای او