گوش گردون گشته کر از بانک استیلای او

فاضلی بینی سراسر از فنون فضل پر

لیک خاموش مانده از دعوی ، لب گویای او

جاهلی بینی به دعوی برگشاده لب چوغار

آبدان را بین که تا خالیست بردارد خروش

چون که پرشد نشنودکس نعره و غوغای او

آری آری هرکه نادان تر، بلدآوازتر