همی زند صلای مرک ونیست کس

که کس امان نیابد از بلای او

شراب او ز خون مرد رنجبر

وز استخوان کارگر غذای او

که جان برد ز صدمت صلای او

همی دهد ندای خوف و می رسد

به هر دلی مهابت ندای او