که سوی اوست امیدش ز بعد لطف اله

به یادگار به جا مانده است از او پسری

که بحرمدح ترا می کند به ذوق شناه

امیدش آنکه ز الطاف شه شود دلشاد

خدایگانا امروز بر تو ارزانی است

به فر یزدان ، اقبال و دولت دلخواه

اگر به سائل ، دست تو بحر وکان بخشد