بازگشتی ز بیم بادبزان

از بر این فراشته خرگاه

بادی از مرز شهریار دمید

که به پیل دمنده بستی راه

به کمان گیر چشم ، تیر نگاه

سوز سرما گذشتی از روزن

راست چون نوک سوزن از دیباه