برف روشن میانه شب تار

راست چون نوک سوزن از دیباه

بر مثال زبان مار، به کام

بفسردی کس ار کشیدی آه

چون بهم درشده ثواب وگناه

حال ازینگونه بود شب همه شب

تا به هنگام بامداد پگاه