به کریمان نبرده ام حاجت

چاه صد بار بهتر از آن جاه

نام من هست در زمانه بلند

چه غم ار هست بام من کوتاه

وز لئیمان نبوده ام نان خواه

زان کسان نیستم که در برشان

قدر نام نکو کم است ازکاه