سوده بر هرکرانه ابر، جباه

بط نرگفت با بط ماده

جوجگان را بدار نیک نگاه

زانکه دربا بدست و توفنده

گفت ماده که بچه بط را

نیست جز ابر و بحر دایه و داه

غم طفلان مخورکه روز نخست