ملامتم مکنید ار دراز می گویم

چو جان بنده نبودست جان سپرده تو را

تو خواه باور کن یا بگو که نیست چنین

وفای عشق تو دارم به جان پاک وفا

بود که کشف شود حال بنده پیش شما

که آتشیست که دیگ مرا همی جوشد

کز او شکاف کند گر رسد به سقف سما