کز او شکاف کند گر رسد به سقف سما

ملامتم مکنید ار دراز می گویم

بود که کشف شود حال بنده پیش شما

که آتشیست که دیگ مرا همی جوشد

اگر چه سقف سما ز آفتاب و آتش او

خلل نکرد و نگشت از تفش سیه سیما

روان شدست یکی جوی خون ز هستی من