اگر چه سقف سما ز آفتاب و آتش او

بود که کشف شود حال بنده پیش شما

که آتشیست که دیگ مرا همی جوشد

کز او شکاف کند گر رسد به سقف سما

خلل نکرد و نگشت از تفش سیه سیما

روان شدست یکی جوی خون ز هستی من

خبر ندارم من کز کجاست تا به کجا