بیمار درد نایژه گشتست دارکوب

کایزد عطاش کرد یکی خوب حنجره

هنگامه چکاو به گوش آید از هوا

چون خور، نهان کند رخ ازین سبزه منظره

زآن هرزمان کند به سرشاخ ، غرغره

آن برگ زردبین ز خزان مانده یادگار

گردنده پیش باد بمانند فرفره