آن خوابگاه پنجره ای داشت مشرقی

اندرکنار دایگکی پاک و طاهره

زن شیر گاو دادی دایم به کودکان

وز مادرانشان بگرفتی مشاهره

وز شیشه های الوان ، پوشیده پنجره

شب های ماهتاب شدی ماه جلوه گر

با چند رنگ از پس آن تنگ دایره