هر کودکی بدیدی از جایگاه خویش

وز شیشه های الوان ، پوشیده پنجره

شب های ماهتاب شدی ماه جلوه گر

با چند رنگ از پس آن تنگ دایره

مه را به رنگ دیگر، ازآن خوب منظره

از آن چهار طفل یکی طفل کور بود

وز رنگ های مختلفش پاک ، ذاگره