آن خوی که چکد از خم ابروی خزینه

موی بدن و چرک و حنا و کف صابون

آبیست که جاری بود از جوی خزینه

چون جمجمه مرده سی روزه دهد بوی

سرگین گرو از عطر برد، گر بگشاید

عطار سپس دکه به پهلوی خزینه

با جبهه پرچین و لب عربده جویش