سرگین گرو از عطر برد، گر بگشاید

آبیست که جاری بود از جوی خزینه

چون جمجمه مرده سی روزه دهد بوی

آن خوی که چکد از خم ابروی خزینه

عطار سپس دکه به پهلوی خزینه

با جبهه پرچین و لب عربده جویش

گرم و تر و چسبنده بود خوی خزینه