گرم و تر و چسبنده بود خوی خزینه

سرگین گرو از عطر برد، گر بگشاید

عطار سپس دکه به پهلوی خزینه

با جبهه پرچین و لب عربده جویش

از لای کش احوال دل خسته او پرس

چون رنگ طبیعی پرد از روی خزینه

پیکر شودش زرد به رنگ مگس نحل