پیکر شودش زرد به رنگ مگس نحل

گرم و تر و چسبنده بود خوی خزینه

از لای کش احوال دل خسته او پرس

چون رنگ طبیعی پرد از روی خزینه

هرکس که برون رفت ز کندوی خزینه