سلمی و می گر از این ربع و دمن باز شدند

روی درپوشد در ابر و برافشاند خوی

گرچه از فتنه ایام ، شکوهیش نماند

ویژه زآن روزکه شد پی سپر کعب وقصی

آید از ربع و دمن بوی خوش سلمی و می

گرچه از حی بزرگان اثری برجا نیست

خرم آن دشت که بد پایگه مردم حی