آتشی جست و از آن شهر یکی نیمه بسوخت

آید از ربع و دمن بوی خوش سلمی و می

گرچه از حی بزرگان اثری برجا نیست

خرم آن دشت که بد پایگه مردم حی

همچو برقی که درافتد به یکی توده نی

نیمشب آتش کین عیش و تن آسانی شهر

خورد وکرد از پس آن ، فقر و پریشانی قی