نیمشب آتش کین عیش و تن آسانی شهر

خرم آن دشت که بد پایگه مردم حی

آتشی جست و از آن شهر یکی نیمه بسوخت

همچو برقی که درافتد به یکی توده نی

خورد وکرد از پس آن ، فقر و پریشانی قی

هستی مردم ازین شعله کین رفت به باد

راست چون دانش میخواران از آتش می