هر حالتی به دهر سزای عواقبی است

آن پیر آریایی و آن مرد هاشمی

آهسته تر بران ، که بهنجار فکر تو

حشر و حساب نیست بدین نامسلمی

پرخواره مثقل است و خفیف است محتمی

خلق، از تو تیره روز و پریشان و در غمند

تو شب غنوده سرخوش صهبای در غمی اا