به ملک در شود انسان که باده در رگ و پی

بسا بزرگان کاندر تو زار کشته شدند

و یا زبیم گرفتند ره به دیگر حی

از آن قبل که تو شومی و شومی از در تو

هماره بنگه اوباش و جایگاه رنود

همیشه مهد خرافات و گاهواره غی

همه فقیر به علم و همه علیم به زرق