زبرا چو بوی ناخوش از پرده آشکاری

خود را همی چه پوشی چون آب در بن چه

کز افتضاح پیدا چون شعله بر مناری

ریش و ردا و مندیل فسق ترا نپوشد

درکار خیر سستی ، در اخذ رشوه چستی

از بس که نادرستی ، از بس که نابکاری

داری گمان که خسرو نشناسدت ، نه بالله