از بس که نادرستی ، از بس که نابکاری

ریش و ردا و مندیل فسق ترا نپوشد

زبرا چو بوی ناخوش از پرده آشکاری

درکار خیر سستی ، در اخذ رشوه چستی

داری گمان که خسرو نشناسدت ، نه بالله

شاه از من وتو صدبار زیرک تر است باری

تو خام قلتبان را خسرو نکو شناسد