دو گوش و چشم بسته ز غولان هرزه لای

ای تیره شب ! به مژه غم، خواب خوش بباف

وی خواب خوش !به زلف امل ،مشک تر، بسای

من خود ، به شب پناه برم ،ز ازدحام روز

چون برشود ز مشرق ، تیغ کبود شب

مغرب به خون روز کشد دامن قبای

زآشوب روز ، وارهم ،اندر سکوت شب