با روز دشمنم که شود جلوه گر به روز

وی پیک صبح در پس که لحظه ای بپای

ای زردچهره صبح دغا، وصل کم گزین

وی لعبت شب شبه گون هجر کم فزای

هر عجز و نامرادی ، هر زشت و ناسزای

من برخی شبم که یکی پرده افکند

بر قصر پادشاه و به سرمنزل گدای