مطلق حسود و بر زبر حق نهاده پای

قومی همه خسیس و ،به معنی ، کم از خسیس

خلقی همه گدای و به همت کم ازگدای

یکسر عنود و بر شرف و عزگشاده دست

هر بامداد از دل و چشم و زبان وگوش

تاشامگاه خونین خورم و گویم ای خدای

از دیده بی سرشک بگریم به زار زار