تاشامگاه خونین خورم و گویم ای خدای

یکسر عنود و بر شرف و عزگشاده دست

مطلق حسود و بر زبر حق نهاده پای

هر بامداد از دل و چشم و زبان وگوش

از دیده بی سرشک بگریم به زار زار

وز سینه بی خروش بنالم به های های

اشکی نه و گذشته ز دامان سرشگ خون