بگیر و پاره کن این شعر را چو شعر کهن

بگریم و بکنم نوحه ای چو آن گل ها

حقم نداد غمی جز که قافیه طلبی

ز بهر شعر و از آن هم خلاص داد مرا

که فارغست معانی ز حرف و باد و هوا