لب بسته پاکشیده به دامان چگونه ای

ای برده احترام بزرگان و قائدان

هان ییش قائدان و بزرگان چگونه ای

زان افترا و غیبت و غوغا و سرکشی

دادی به باد عرض بسی مردم شریف

زان کرده های زشت ، پشیمان چگونه ای

بود این گنه ز جمع قلیل و تو بی گناه