ای بی گنه ، معاقب گیهان چگونه ای

دادی به باد عرض بسی مردم شریف

زان کرده های زشت ، پشیمان چگونه ای

بود این گنه ز جمع قلیل و تو بی گناه

از تلخی نصیحت یاران شدی ملول

با تلخی نصیحت دوران چگونه ای

بودستی از نخست کج و هان به تیغ شاه