بودی بسان دوزخ و گشتی بسان خلد

ای کج خرام ، راست بدین سان چگونه ای

چون راست رو شدی ، شهت از خاک برگرفت

ای گوی خوش، درین خم چوگان چگونه ای

ای خلد پر ز حور و ز غلمان چگونه ای

ز آب عطای شاه چو رضوان شدی به روی

ای آب روی روضه رضوان چگونه ای